03.2014

bluewave : commentary

latest updates

strategy
marketing
operations
finance
commentary
book reviews
archipelago
home

alexander
consulting

 

 

παράλληλα σύμπαντα: το καλύτερο του κόσμου
ένα περιστασιακό σχόλιο του Ζήνου Βογιατζή

σύμπαν 1ο: με αφορμή ένα προηγούμενο σχόλιο μου, συνεχίζω λίγο σχετικά με το ελληνικό γιαούρτι στις ΗΠΑ. Στις αρχές Μαρτίου 2014 έκαναν την εμφάνιση τους διάφορα ρεπορτάζ στον αμερικανικό Τύπο σχετικά με την Chobani, η οποία βρίσκεται σε αναζήτηση νέων κεφαλαίων για την ανάπτυξη νέων προϊόντων και αγορών. Κάτι που είναι εντυπωσιακό στα ρεπορτάζ αυτά είναι ένα βασικό χρηματοοικονομικό μέγεθος της Chobani: η αξία της εκτιμάται σε 5 δισ. δολ. μόλις 8 χρόνια από την ίδρυση της! Είχε ετήσιο τζίρο 1 δισ. δολ. μόλις μετά από 5 χρόνια λειτουργίας. Τα μεγέθη αυτά τα συναντάει κανείς σε επιχειρήσεις υψηλής τεχνολογίας, όχι στο γιαούρτι. Για σύγκριση, η η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, συνήθως η πρώτη και μεγαλύτερη σε αξία ελληνική επιχείρηση στον κόσμο, είχε το 2013 αξία περίπου 11 δισ. δολ.

Το περιοδικό New Yorker στο τεύχος του της 4.11.2013 είχε ένα εκτεταμένο άρθρο σχετικά με τον ιδρυτή της Chobani, τον Hamdi Ulukaya, έναν τούρκο κουρδικής καταγωγής, μετανάστη στις ΗΠΑ. Έχει σημασία να δούμε λίγο την εξέλιξη του γιατί ορισμένες αξίες που κουβαλάει κανείς μέσα του επηρεάζουν την μελλοντική πορεία του και εκφράζονται μέσα από τις επιχειρηματικές αποφάσεις του. Ο Ulukaya κατάγεται από τσομπάνηδες. Όταν κάποτε ο πατέρας του το 1996 επρόκειτο να τον επισκεφτεί στις ΗΠΑ, ήθελε να του προσφέρει το συνηθισμένο πρωινό του - ψωμί, φέτα, ελιές. Αλλά η φέτα του αμερικανικού σουπερμάρκετ ήταν άνοστη. Ο πατέρας του τού πρότεινε να το κυνηγήσει το θέμα. Στην αρχή λοιπόν έκανε μερικές εισαγωγές τυριών. Μετά όμως συγκεντρώθηκε στην φέτα και είδε μπορεί να την παρασκευάσει τοπικά από τοπικά υλικά με τις συνταγές των προγόνων του. Μ' αυτά και μ' αυτά άνοιξε μια μικρή βιοτεχνία παραγωγής καλής φέτας. Η δουλειά ήταν σκληρή. Η φέτα πήγαινε κυρίως σε χονδρεμπόρους και στα αναρίθμητα ελληνικά εστιατόρια στις ΗΠΑ. Ο Ulukaya έκανε όλες τις δουλειές, από την τυροκομία στις διανομές. Αν έχετε διαβάσει το βιβλίο του Χάρη Κυνηγού σχετικά με την Ελινόιλ θα βρείτε πολλά παράλληλα στην ιστορία αυτή.

Τω καιρώ εκείνω μεσουρανούσε στο στραγγισμένο γιαούρτι στις ΗΠΑ η ΦΑΓΕ, στην ουσία είχε αποκλειστικότητα. Αλλά πλάσαρε το προϊόν αυτό ως προϊόν πολυτελείας. Ο Ulukaya είδε αμέσως ότι το γιαούρτι αυτό ήταν αυτό που έτρωγαν στην Τουρκία (και παντού) οι απλοί άνθρωποι. Του μπήκε η ιδέα ότι το γιαούρτι αυτό θα ήταν επιτυχημένο ως προϊόν ευρείας κατανάλωσης, με προσιτή τιμή, εύκολο να το βρει κανείς παντού. Σχεδόν εκ των ενόντων έβαλε μπροστά την Chobani. Βρήκε ένα εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο στην πολιτεία της Νέας Υόρκης. Με ένα μικρό κρατικό δάνειο το ανακαίνισε και με μεταχειρισμένο εξοπλισμό άρχισε να παράγει στραγγισμένο γιαούρτι. Mετά από πολλά πειράματα κατέληξε στο συγκεκριμένο γιαούρτι που πουλάει σήμερα. Προσέγγισε αμέσως αλυσίδες ευρείας κατανάλωσης και χαμηλών τιμών. Πολύ γρήγορα δικαιώθηκε για τις προοπτικές του ελληνικού γιαουρτιού ως προϊόντος ευρείας κατανάλωσης.

Να προσθέσω, για όσους αισθάνονται ρίγη εθνικής υπερηφάνειας στο άκουσμα των λέξεων "ελληνικό γιαούρτι", ότι σε μεγάλο βαθμό σε ό,τι αφορά την αγορά των ΗΠΑ, χρωστάμε τον όρο στον Ulukaya. Αν είχε χρησιμοποιήσει τον όρο στραγγισμένο γιαούρτι, όπως ο ίδιος παραδέχεται ότι έπρεπε να είχε κάνει, η κατηγορία αυτή δεν θα είχε καμία σχέση με την Ελλάδα.

σύμπαν 2ο: η μόνη αντίδραση που πήρε το μάτι μου σχετικά με το άρθρο του New Yorker ήταν στο Βήμα της 16.11.2013. Αλλά κουβέντα για τα παιδαριώδη λάθη της ΦΑΓΕ που έχουμε δει στις σελίδες αυτές το 2013, το 2012, το 2011, το 2010, το 2009, το 2008 ξανά και ξανά - το παράξενο όνομα, η αλμυρή τιμή, το ότι δεν ήταν ξεκάθαρο αν είναι υγιεινό προϊόν κλπ κλπ. Κουβέντα για το αρχοντοχωριάτικο μάρκετινγκ στην κρισιμότερη αγορά του κόσμου. Κουβέντα για το ότι η αμερικανική θυγατρική της ΦΑΓΕ έπρεπε να είχε αξία 5 δισ. δολ., και όχι η Chobani. Κουβέντα για το ότι η ΦΑΓΕ έπρεπε να είναι ο κυρίαρχος του κλάδου στις ΗΠΑ (και παντού αλλού) και όχι η Chobani. Κουβέντα για το ότι η ΦΑΓΕ θα μπορούσε έστω να είναι μια από τις ηγετικές επιχειρήσεις του κλάδου και όχι ουραγός. Το όνομα ΦΑΓΕ απουσιάζει εντελώς από το άρθρο. Κανένα δίδαγμα από το άρθρο του αμερικανικού περιοδικού.

Αλλά γίνεται αναφορά στο ότι σύμφωνα με το άρθρο του New Yorker το καλύτερο γιαούρτι του κόσμου παράγεται από μια μικρή οικογενειακή βιοτεχνία στην Αργολίδα (που να σημειωθεί ήταν ένα πολύ μικρό μέρος του άρθρου του New Yorker). Το γιαούρτι αυτό αναγορεύθηκε κορυφαίο στον κόσμο από την γνωστή ελληνοαμερικανίδα σεφ και συγγραφέα Diane Kochilas. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι το γιαούρτι αυτό, όπως και κάθε τι άλλο, που φτιάχνεται με μεράκι σε μικρές ποσότητες από μια μικρή επιχείρηση είναι άφθαστης ποιότητας και όχι μόνο στην Αργολίδα. Με ποιά κριτήρια είναι το καλύτερο του κόσμου θα σας γελάσω. Αλλά είναι λογικό το καλύτερο γιαούρτι στον κόσμο να παράγεται μόνο στην χώρα με τον καλύτερο ήλιο, το καλύτερο κλίμα, την καλύτερη θάλασσα, τα καλύτερα ελαιόλαδα, τα καλύτερα λαβράκια, τις καλύτερες ρήγανες, από τον εξυπνότερο και ομορφότερο λαό του κόσμου.

Τελικά όσο πιο πολλές σφαλιάρες τρώει ο Καραγκιόζης τόσο πιο πολύ αυτοεπιβεβαιώνεται για την μεγαλεξανδροσύνη του...

___________


Η ύπαρξη και άλλων συμπάντων, πέρα από αυτό στο οποίο ζούμε, δεν είναι επιστημονικά αποδεδειγμένη, αλλά εικάζεται ότι στα σύμπαντα αυτά οι νόμοι της φυσικής δεν ισχύουν όπως τους ξέρουμε, πχ κάτι που εκτοξεύεται προς τα πάνω δεν καταλήγει αναγκαστικά προς τα κάτω, σε κάθε δράση δεν υπάρχει ίση και αντίθετη αντίδραση, η ροή του χρόνου μπορεί να είναι στάσιμη, προς τα πίσω ή κυκλική.

[commentary 03.2014]

 

.

Let each man exercise the art he knows     Aristophanes

© alexander consulting     management at its best