01.2001

bluewave : commentary

latest updates

strategy
marketing
operations
finance
commentary
book reviews
archipelago
home

alexander
consulting

 

 

παράλληλα σύμπαντα: αλάτι, παγάκια και παραδοσιακά προϊόντα
ένα περιστασιακό σχόλιο του Ζήνου Βογιατζή

σύμπαν 1ο - το αλάτι: τον Ιούλιο του 2000 Οι Νew York Times είχαν ένα εκτεταμένο ρεπορτάζ  σχετικά με μια καινούργια μόδα μεταξύ των πιο γνωστών σεφ της Νέας Υόρκης, για πολλούς το γαστρονομικό κέντρο στον κόσμο λόγω του ότι εκεί συγκλίνουν πολλές κουζίνες από όλον τον κόσμο δίνοντας την ευκαιρία συνεχούς δημιουργικότητας. Η μόδα αυτή έχει να κάνει με τα αλάτια που χρησιμοποιούν οι σεφ αυτοί.

Και δεν μιλάμε για συνηθισμένα αλάτια του συρμού, αλλά πανάκριβα, σπάνια ή "σπάνια" αλάτια που κοστίζουν χιλιάδες το κιλό. Μαύρο ή κόκκινο αλάτι από ηφαιστιογενείς περιοχές της Χαβάης ($450 το κιλό), καπνιστό αλάτι Δανίας ($70 το κιλό), ροζ αλάτι από τις Άνδεις του Περού ($60 το κιλό) διάφορα θαλασσινά αλάτια από την Βρετάνη και την Νορμανδία της Γαλλίας (μεταξύ τους και το γνωστό fleur de sel), θαλασσινό αλάτι από το Essex της Αγγλίας, θαλασσινό αλάτι από την Σικελία, ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι από τη Γαλλία. Ας σημειωθεί ότι το συνηθισμένο θαλασσινό αλάτι αγοράζεται από τα εστιατόρια αυτά περίπου $30 το κιλό ενώ το κοινό ορυκτό αλάτι, που κανείς σεφ με στοιχειώδη αυτοσεβασμό δεν χρησιμοποιεί, κοστίζει περίπου μισό δολλάριο το κιλό.

Δεν μπορεί να ξέρει κανείς τι ακριβώς προσθέτουν τα αλάτια αυτά στα εδέσματα που σκαρφίζονται συνεχώς οι σεφ αυτοί. Αλλά προφανώς τα εξωτικά υλικά προσθέτουν κάτι στον σκληρό ανταγωνισμό των καλών εστιατορίων. Είναι επίσης σημαντικό ότι όσοι διαθέτουν τα αλάτια αυτά έχουν κάνει και το κατάλληλο μάρκετινγκ στους σεφ αυτούς. Η μοναδικότητα τους στην γεύση (πραγματική ή όχι, κανείς δεν μπορεί να ξέρει) και η σπανιότητα τους έχουν γίνει σημαντικά όπλα στην προβολή τους. Έλειπε βεβαίως από το ρεπορτάζ αυτό παντελώς οποιαδήποτε μνεία στο ελληνικό θαλασσινό αλάτι, αλλά μπορούμε να το αποδώσουμε σε κάποιο παρακλάδι της διεθνούς ανθελληνικής συνομωσίας που έχει συμβάλλει στην πτωτική τάση των ελληνικών εξαγωγών τελευταία.

σύμπαν 2ο - τα παγάκια: κάποιοι επιχειρηματίες από την Γροιλανδία, το τεράστιο νησί της Δανίας στο Β. Ατλαντικό, ετοιμάζονται να εμπορευτούν στις αγορές της Ευρώπης και της Β. Αμερικής παγάκια και εμφιαλωμένο νερό από τους πάγους που καλύπτουν 85% της έκτασης της χώρας τους, γράφουν οι New York Times στις 18.10.2000.

Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει μεγάλες αλλαγές στις καταναλωτικές συνήθειες αναψυκτικών στην αμερικανική αγορά όπου τα αναψυκτικά τύπου κόλας έχουν αρχίσει να αντικαθίστανται από πιο υγιεινούς χυμούς και, κυρίως, από εμφιαλωμένο νερό που η ανάπτυξη του παρουσιάζει αυξήσεις της τάξης του 10% ετήσια. Οι πρωτοπόροι στην εκμετάλλευση αυτής της τάσης ήταν οι Γάλλοι με τα εμφιαλωμένα νερά Perrier και Evian (με καμία διαφορά πχ από το νερό Λουτρακίου). Πολλές αμερικανικές και καναδικές επιχειρήσεις, μεταξύ τους η Coca Cola και η Pepsi, μπήκαν στα εμφιαλωμένα νερά από διάφορες ονομαστές και λιγότερο ονομαστές πηγές.

Οι γροιλανδοί ζήλεψαν τις επιδόσεις αυτές και αποφάσισαν να συσκευάσουν τον πάγο τους και να εμφιαλώσουν το νερό τους ποντάροντας στο ότι μερικοί σνομπ θα τα αγοράσουν και θα τα καθιερώσουν γιατί είναι ηλικίας αιώνων και αξεπέραστης αγνότητας, αφού έχουν σχηματιστεί πολύ πριν η ρύπανση από τις ανθρώπινες δραστηριότητες εμφανιστεί στον πλανήτη. Ταυτόχρονα όμως έδειξαν και ευρηματικότητα στο στήσιμο του σχετικού επιχειρήματος. Εκμεταλλεύθηκαν κάποια καινούργια τεχνολογία που επιτρέπει τις πλαστικές φιάλες να μεταφέρονται συμπιεσμένες, αντιμετωπίζοντας έξυπνα την γεωγραφική απομόνωση τους. Εκμεταλλεύθηκαν το ότι φορτηγά πλοία που έρχονται τακτικά με προμήθειες από την Δανία έφευγαν με τα αμπάρια τους άδεια. Τώρα φεύγουν φορτωμένα με πάγο και εμφιαλωμένο νερό που έτσι φτάνει στις ευρωπαϊκές και αμερικανικές αγορές σε σχετικά λογικές τιμές. Το σχετικό μάρκετινγκ δεν είναι λιγότερο ευρηματικό. Ήδη ο πάγος αυτός, ένα προϊόν πολυτελείας, διαφημίζεται στην Σκανδιναβία και την Αγγλία και παρομοιάζεται με διαμάντια που έχουν ηλικία χιλιάδων χρόνων (ο φυσικός πάγος είναι διάφανος σε αντίθεση με τα θολά παγάκια των ψυγείων) και με τον άνεμο (ο φυσικός πάγος απελευθερώνει οξυγόνο καθώς λειώνει). Οι γροιλανδοί επιχειρηματίες είναι αισιόδοξοι για τις προοπτικές των πωλήσεων.

σύμπαν 3ο: γιατί μας ενδιαφέρουν αλάτια και παγάκια; Μα απλούστατα όλα αυτά είναι προϊόντα που στη νεοελληνική πραγματικότητα συνήθως ονομάζουμε "παραδοσιακά". Το μόνο παραδοσιακό όμως είναι ο τρόπος αντιμετώπισης τους με "προώθηση", "εξαγωγές", "οργανισμούς" και λοιπές εμμονές που βέβαια δεν έχουν καμία σχέση με το σύγχρονο μάρκετινγκ.

[commentary 01.2001]

 

.

Nothing endures but change     Heraclitus

© alexander consulting     management at its best